Ο ΝΕΟΣ ΔΙΩΓΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΝ ΡΩΣΙΑΝ

Μετά τον διωγμόν που υπέστη η ορθόδοξος Ρωσική Εκκλησία κατά τα έτη 1918-1941, κατά τα οποία εις την απέραντον Ρωσίαν δεν είχον απομείνει παρά 7 επίσκοποι, 500 ιερείς, 100 ναοί και ουδέν μοναστήριον ή εκκλησιαστική σχολή, είναι γνωστή η κάποια ανοχή την οποίαν επέδειξε το σοβιετικόν καθεστώς απέναντι της Εκκλησίας αυτής, μετά τον δεύτερο παγκόσμιον πόλεμον. Τούτο οφείλεται εις την στάσιν που έλαβε η Εκκλησία κατά την περίοδον της γερμανικής απειλής. Πράγματι την 21 Ιουνίου 1941 τα γερμανικά στρατεύματα διέβαινον τα ρωσικά σύνορα. Ήτο η Κυριακή των αγίων Πάντων. Ο Μητροπολίτης Μόσχας Σέργιος (μέλλων Πατριάρχης) εξήρχετο του καθεδρικού ναού, όταν επληροφορήθη την είδησιν. Ολίγαι στιγμαί σκέψεως, μία σύντομος προσευχή και η ιστορική απόφασις, η οποία εξησφάλιζε την επιβίωσιν της Εκκλησίας, ελήφθη. Εις ένα μήνυμά του προς τους πιστούς ο Μητροπολίτης τους καλεί να υπερασπισθούν με σθένος την πατρίδα. «Δεν είναι το καθεστώς που απειλέιται, αλλά η πατρίς». «Η Εκκλησία του Χριστού ευλογεί πάντα τα ορθόδοξα τέκνα, τα οποία υπερασπίζουν τα ιερά εδάφη της πατρικής ημών κληρονομιάς». Και τα αποτελέσματα υπήρξαν πράγματι θαυμαστά. Η Ρωσία εσώθη [...]

(Απόσπασμα από το βιβλίο)