ΤΟ ΝΕΟΝ ΚΡΑΤΟΣ, ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ 1937-1939 (ΤΕΥΧΗ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΑ 1-28)

ΤΟ ΝΕΟΝ ΚΡΑΤΟΣ, ΜΗΝΙΑΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ - ΙΣΤΟΡΙΑ - ΤΕΧΝΗ 1937-1939  (ΤΕΥΧΗ 1-28)

[...] Από τους γενικούς λόγους της κρίσεως αυτής, δεν ήτον δυνατόν να εκφύγη η Ελλάς. Μικρόν κράτος, εξελθόν μετά ποταμούς αιμάτων από μίαν μακραίωνα δουλείαν, αφού παρενόησε τον Καποδίστριαν, εζήτησε δι' εαυτό τρόπον διακυβερνήσεως προσιδιάζοντα εις λαούς μακρού και εδραίου πολιτισμού. Το άλμα ήτο απότομον. Αντί του φιλελευθερισμού εγνωρίσαμεν την αταξίαν, την βουλευτοκρατίαν, την συναλλαγήν. Και η Ελλάς, εκτός ορισμένων ιστορικών ανατάσεων, οφειλομένων εις τας μεγάλας αρετάς του λαού της, εκυλίσθη επί δεκαετηρίδας μέσα εις τον βούρκον μιάς αθλίας παρακμής, δια να φθάση εις την κοινωνικήν αναρχίαν και την κρατικήν αποσύνθεσιν, μετά την μικρασιατικήν καταστροφήν και την κομμουνιστικήν δηλητηρίασιν του εθνικού της οργανισμού.

Παρήλθε, λοιπόν, έτος από της ιστορικής ημέρας της 4ης Αυγούστου. Έτος τακτοποιήσεως των ερειπίων, θεμελιώσεως του νέου κράτους. Ο λαός εξ ενστίκτου ηκολούθησε. Ησθάνθη πάλιν εμπρός του, την Ελλάδα, το Έθνος, και ως κύτταρον εθνικόν ο Έλλην ηκολούθησε τον Ιωάννην Μεταξάν. Η 4η Αυγούστου ήλθεν ως μία ψυχή, μία κοσμοθεωρία, ένα σύστημα. Χρειάζεται, συνεπώς, συστηματοποίησις των υψηλών αρχών. - των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών αρχών, που διέπουν τον νέον καθεστώς.

(Από το πρώτο «Άρθρον του κ. Θεολόγου Νικολούδη, Υφυπουργού Τύπου & Τουρισμού»)

Διευθυντής : Αρίστος Καμπάνης