Η ΖΩΗ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΗ

Το βιβλίο τούτο κλείνει στις σελιδες του μίαν από τις κυριότερες και πιο ιδιότυπες εκδηλώσεις του συγγραφέα του: τις σκέψεις του για καίρια φαινόμενα της πνευματικής και της κοινωνικής μας ζωής, τους ενθουσιασμούς του αλλά και τις αυστηρές κρίσεις του, την ειρωνία του για πρόσωπα που με τις φιλοδοξίες ή τις άλλες αδυναμίες τους προκαλούν κωμικές καταστάσεις, τη συγκρατημένη και αθόρυβη λυρική του διάθεση, κι' όλ' αυτά σε σύντομα κείμενα που κάνουν ένα ξεχωριστό και πολύ δύσκολο είδος, που θα μπορούσαμε να το πούμε λογοτεχνικό χρονικό.

Δασκάλους του χρονογραφήματος έχουμε αρκετούς· δασκάλους του λογοτεχνικού χρονικού μόνο δύο ή τρεις. Ο Πέτρος Χάρης καλλιέργησε το είδος περισσότερο από τριάντα χρόνια και του έδωσε μαζί με το βαθύτερο περιεχόμενο μορφή αναμφισβήτητα λογοτεχνική.

Η «Ζωή και η Τέχνη» είναι ένα βιβλίο ευχάριστο. Προσφέρει, ωστόσο, και μια πολύτιμη υπηρεσία: μία - μία οι σελίδες του φαίνονται παιχνίδια λόγου, όλες μαζί όμως αποτελούν μια θεώρηση και μιαν αποτίμηση της ελληνικής ζωής της τελευταίας τριακονταετίας.

(Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)