ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ

Ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου θα πέθαινε. Η ζωή, όση απόμενε ακόμα στο ταλανισμένο του κορμί, σωνόταν λίγη - λίγη, έσβηνε αγάλι - αγάλι, μέρα τη μέρα κι ώρα την ώρα... 31 του Οχτώβρη, στο σωτήριο έτος 1448. Στο «Ιερό Παλάτιο» της Βασιλεύουσας, μέσα στο βασιλικό κοιτώνα και γύρω από το κλινάρι του θεοσεβέστατου αυτοκράτορα Ιωάννη Παλαιολόγου, του Η' βρίσκονταν συναγμένοι όλοι οι ανώτεροι οφικιάλιοι και τιτλούχοι του Κράτους και της Αυλής. Ο μεγάλος μάγιστρος των οφικίων, μάγιστροι και λογοθέτες, κι άλλοι ακόμα κατώτεροι αξιωματούχοι της Αυλής, που ανήκαν στην προσωπική υπηρεσία του αυτοκράτορα. Ο πριμικήριος του Ιερού κοιτώνα- ο φύλακας της βασιλικής κλίνης - έσκυβε κάθε τόσο πάνω από το κρεβάτι του αυτοκράτορα, ανήσυχος και σα να μετρούσε την κάθε φορά τη δύναμη που μπορούσε να κλείνη ακόμα η κομμένη ανάσα του άρρωστου[...]

(Απόσπασμα από το βιβλίο)