ΒΕΛΙΣΑΡΙΟΣ

Πολλοί άνθρωποι βρίσκουν δύσκολο να κάμουν μια λογική σύνδεση στο μυαλό τους μεταξύ των προσώπων της κλασσικής εποχής και εκείνων της ρωμαντικής εποχής του μεσαιωνικού θρύλου. Ο Βασιλεύς Αρθούρος π.χ. φαίνεται ότι ανήκει σε μια αρχαιότερη εποχή από εκείνη που ανήκει ο Ιούλιος Καίσαρας. Και όμως η χριστιανικότης του τον τοποθετεί μερικούς αιώνες αργότερα.

Το πώς αυτές οι δύο εποχές τοποθετούνται η μια απάνω στην άλλη, θα φανή σ' αυτήν εδώ την ιστορία του κόμιτος Βελισαρίου. Εδώ παρουσιάζεται ένας Ρωμαίος στρατηγός, του οποίου οι νίκες δεν είναι λιγότερο ρωμαϊκές ούτε οι στρατιωτικές του αρχές λιγώτερο κλασσικές από του Ιούλιου Καίσαρος. Και όμως ο στρατός τώρα έχει αλλάξει ώστε να μην αναγνωρίζεται πια, η παλιά λεγεών, που ήταν πεζικό, έχει οριστικά εξαφανισθεί και ο Βελισάριος (ένας από τους τελευταίους Ρωμαίους που τιμήθηκε με θρίαμβο) είναι ένας χριστιανός διοικητής σιδηροφράκτων ιπποτών με αλλυσιδωτούς θώρακες, όλων σχεδόν βαρβαρικής καταγωγής, των οποίων τα ατομικά κατορθώματα συναγωνίζονται με τα κατορθώματα των ηρώων του βασιλέως Αρθούρου. [...]

(Από τον πρόλογο του βιβλίου)