Ο ΨΥΧΑΡΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΙΔΕΕΣ, (ΑΝΑΤΥΠΟΝ ΑΠΟ ΤΑ «ΕΛΛΗΝΙΚΑ», ΤΟΜ. 12)

[...] Ο Ψυχάρης, φλογερή και μαχητική φύση, όπως το έδειξε, νέος ακόμη, με την ρηξικέλευθη πρωτοβουλία του να ανακινήση καρποφόρα το γλωσσικό ζήτημα στην Ελλάδα, δεν ανήκε στους διανοούμενους που ζουν αποκλειστικά αφοσιωμένοι στο επιστημονικό τους εργαστήριο. Όχι μόνο από νωρίς μπόρεσε να διαμορφώση τον εαυτό του σε υπεύθυνη πνευματική προσωπικότητα με ξεκαθαρισμένες ιδέες στο θρησκευτικό, το πολιτικό και το κοινωνικό πεδίο, αλλά και δε δίστασε, όταν μια βαθύτερη εσωτερική φωνή του το υπαγόρευε, να καταπιαστή με ζητήματα που παρουσίαζαν γενικώτερο ενδιαφέρον και έπρεπε να συγκινούν πλατύτερες ρίζες. Και ακριβώς σκοπός του μελετήματος τούτου είναι να παρακολουθήση την ιδεολογική διαμόρφωση και εξέλιξη του Ψυχάρη, από την εποχή που, μαθητής ακόμη, ζητά να βρη λύση στις μεταφυσικές του αγωνίες έως τότε που, που ηλικιωμένος πια, στα χρόνια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, κλονίζεται βαθιά στις εσώτερες πεποιθήσεις του και ζητά ξανά να κηρύξη τη νέα του πίστη. [...]

(Από τον πρόλογο του συγγραφέα)