Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Διατριβή επί Διδακτορία υποβληθείσα εις την Θεολογικήν Σχολήν του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η Ανάστασις του Χριστού αποτελεί την βάσιν της ημετέρας πίστεως, είναι το θεμέλιον εφ' ου εστηρίχθη η χριστιανική Εκκλησία. Ήδη αυτοί ούτοι οι Απόστολοι ανεγνώρισαν ότι άνευ ταύτης άπασα η χριστιανική διαδασκαλία κλονίζεται, ως λέγει ο απόστολος Παύλος: «Ει δε ανάστασις νεκρίν ουκ έστιν, ουδέ Χριστός εγήγερται. Ει δε Χριστός ουκ εγήργεται, κενόν άρα το κήρυγμα ημών, κενή δε και η πίστις υμών.» και περαιτέρω: «ει δε Χριστός ουκ εγήγερται, ματαία η πίστις υμών· έτι εστέ εν ταις αμαρτίαις υμών». Γνωστής ούσης της σπουδαιότητος του γεγονότος τούτου, επ' αυτού κυρίως οι πολέμιοι του χριστιανισμού έστρεψαν τα βέλη αυτών προσπαθούντες όπως, δια διαφόρων επιχειρημάτων αρνηθώσι την πραγματικότητα της του Χριστού αναστάσεως, προβάλλοντες ταύτα εκ της ιστορίας η ερμηνεία της Αγίας Γραφής, κι ιδία εκ της φιλοσοφίας, αι δε προσπάθειαι αυτών εισί πολλαί, κατά διαφόρους τρόπους, εν πολλαίς εποχαίς και υπό πλείστων συγγραφέων γενόμεναι.

(Από την εισαγωγή του βιβλίου)